«ασπόνδυλοι του λευκού»

status άποψη ιστορίες κοινωνία πολιτική

Ο Ευρωβουλευτής Στέλιος Κυμπουρόπουλος απαντάει (εμμέσως πλην σαφώς), στην προσωπική του σελίδα στο facebook, με αστική ευγένεια (και πολύ καλά κάνει) στον «ερασιτέχνη ηλίθιο» και «επαγγελματία ινστρούχτορα φασιστοφιλελέρα» Απόστολο Δοξιάδη, εκπροσωπώντας επάξια το κόμμα που τον τίμησε και τους ψηφοφόρους που τον εξέλεξαν.

Δεν γράφω τις ακόλουθες γραμμές για να κάνω την μπουρζουαζία να ντρέπεται, σε αντίθεση ίσως με τον συμπαθή Εντουάρ Λουί. Αρνούμαι να σχολιάσω την έμμεση αναφορά περισπούδαστου ανδρός στο πρόσωπό μου. Κι αυτό, όχι για λόγους σνομπισμού, αλλά ακριβώς γιατί ο χαρακτηρισμός «ασπόνδυλοι του λευκού» δεν είχε -όπως θα ανέμενε κάποιος από έναν προβεβλημένο συγγραφέα και σκηνοθέτη- τη βαρύτητα της ονομαστικής αναφοράς. Εξάλλου, η μειωμένη παρουσία στον οργανισμό μου του γονιδίου SMN1, που είναι υπεύθυνο για τη μεταφορά της εντολής κίνησης από τον εγκέφαλο στους μύες μέσω της σπονδυλικής στήλης, δεν δικαιολογεί και ιατρικά έναν τέτοιο χαρακτηρισμό. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι θα επιτρέψω στον εαυτό μου να συνηθίσει στην απανθρωποποίηση, αλλά και δεν θα παραβλέψω την επιστημονικά ορθή, διαχρονική παρατήρηση ότι από τη σπονδυλική στήλη καταλαβαίνει κάποιος σε τι λογής εποχή ανήκει ένας άνθρωπος. Πιθανολογώ, δε, ότι στα πλαίσια της αστικής ευγένειας που θέλουμε να μας διακρίνει, θα ακολουθήσει μια «συγνώμη για τον ατυχή χαρακτηρισμό, σε καμία περίπτωση κ. Κυμπουρόπουλε δεν σας αφορούσε προσωπικά».
Προβαίνω στην παρούσα παρέμβαση για να απαντήσω σε όσους φίλους, διαδικτυακούς και μη, μου έστειλαν μηνύματα για να μου εκφράσουν τον προβληματισμό τους και κυρίως, την αντίθεσή τους με τη στάση μου να ψηφίσω λευκό σε πρόσφατο ψήφισμα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου.
Με αφορμή, λοιπόν, τη συμπλήρωση 80 χρόνων, την 1η Σεπτεμβρίου, από την έναρξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, την προηγούμενη εβδομάδα τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενέκριναν με συντριπτική πλειοψηφία ένα ψήφισμα που φέρει τον τίτλο «Η σημασία της Ευρωπαϊκής μνήμης για το μέλλον της Ευρώπης» (θα το παραθέσω στα σχόλια αυτούσιο στα ελληνικά), με 535 ψήφους υπέρ, 66 κατά και 52 λευκά. Το ψήφισμα κατέθεσαν από κοινού οι ομάδες του Λαϊκού Κόμματος, των Σοσιαλδημοκρατών, των Φιλελεύθερων, των Πρασίνων και των Συντηρητικών Μεταρρυθμιστών, πολιτικές δηλαδή ομάδες ευρύτατου φάσματος, και βάσει αυτού το ευρωκοινοβούλιο χαρακτηρίζει τη Σοβιετική Ένωση συνυπεύθυνη με τη ναζιστική Γερμανία για το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, παραπέμποντας στο σύμφωνο μη επίθεσης μεταξύ των δύο χωρών ως μια συμφωνία συμμαχίας.
Η καταδίκη των θυμάτων του Ολοκληρωτισμού είναι επιβεβλημένη, παρότι -θέλω να πιστεύω- αυτονόητη, ενόσω η υπεράσπιση των πολιτικών και ατομικών ελευθεριών αποτελεί θεμελιώδη ευρωπαϊκό πρόταγμα. Κατά την άποψή μου, όμως, το εν λόγω κείμενο εξισώνει ανιστόρητα, καθότι ατεκμηρίωτα, τον ναζισμό με τον κομμουνισμό. Στις σειρές του δεν γίνεται απολύτως καμία αναφορά για τον ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης και στα εκατομμύρια πολιτών της που έδωσαν τη ζωή τους για τη νίκη κατά του φασισμού και τη συντριβή του ναζισμού στην Ευρώπη.
Οι καιροί που διανύουμε απαιτούν την ενότητα του ευρωπαϊκού λαού και όποιοι τη διαταράσσουν με ευκολία φέρουν βαρύτατη ιστορική ευθύνη.
Ανήκω στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας, που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο οποίος στις 23 Σεπτεμβρίου του 1974 ανακοίνωσε επίσημα την υπογραφή νομοθετικού διατάγματος, με το οποίο νομιμοποιούνταν, έπειτα από 27 ολόκληρα χρόνια το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Ταυτόχρονα, καταργούνταν ο περιβόητος νόμος 509, που αποτέλεσε πηγή διωγμών, εξοριών, βασανιστηρίων και εκτελέσεων για χιλιάδες κομμουνιστές.
Σεβόμενος τις προσωπικές μου αρχές και αξίες, τον ιδρυτή του κόμματος που εκπροσωπώ, τους συναδέλφους των ευρωπαϊκών κομμουνιστικών κομμάτων, επέλεξα το λευκό σε μια εποχή που εύκολα μπορεί να επιστρέψει στο μαύρο.
Θα ήθελα, τέλος, να σας διαβεβαιώσω ότι στα πλαίσια του πολιτικού πολιτισμού που έχω επιλέξει να δρω, σεβόμενος την εμπιστοσύνη των δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων, ψηφίζω μελετώντας στοιχεία, κάπου μακρυά από τον οπαδικό κομματισμό. Θέλω ουσία και όχι φωνές. Η αντιμετώπιση της Ιστορίας απαιτεί σοβαρότητα και όχι επικοινωνιακή διαχείριση.

🇬🇷 #eUkympouropoulos 🇪🇺