Το ερείπιο Καραμπελιάς..

άποψη πολιτική

Αυτός ο άνθρωπος, ο Γιώργος Καραμπελιάς, δεν με αφήνει να αγιάσω.
Καταρχάς, επειδή είναι πολύ εύθικτος όπως όλοι της γενιάς του οι πρώην αριστεροί δεν ξέρω με τι είδους χαρακτηρισμούς να τον χαρακτηρίσω.

Μπορεί και να με αρχίσει στις μηνύσεις, γι’ αυτό και θα προσπαθήσω να είναι μετριοπαθής στις εκφράσεις μου μην έχουμε τίποτα μπλεξίματα. Δεν έχουμε και πολλά λεφτά να τρέχουμε σε δικηγόρους και να ταλαιπωρούμεθα. Αλλά δεν θα του χαριστώ. Αν κάτι θίξει την προσωπικότητά του ας επικοινωνήσει μαζί μου για να το διαγράψω. Δεν έχω κακές προθέσεις, τον αγαπώ και τον συμπονώ σαν τον παππού μου όταν έλεγε τις βλακείες του (δεν έλεγε μόνον βλακείες ο παππούς, κάθε άλλο). Αλλά δεν μπορώ και να τον λυπηθώ άλλο, είναι τόσο εξοργιστικός που πρέπει να καταβάλει κανείς μεγάλη ενέργεια για να μην τον προσβάλλει. Δεν ξέρει κανείς από που να αρχίσει μιας και ο Κυρ Γιώργος έχει πυκνή σκέψη, κάνει συνεχώς φιοριτούρες, φυλάγεται και πολύ ύπουλα περνάει το άθλιο μήνυμά του. Ούτε κανείς ξέρει αν πρέπει να τον αρχίσει σε αυτό που αξίζει πια σε έναν που έχει εγκαταλείψει μιαν ιδέα, μιαν αξία, αλλά απαιτεί και να είναι μέσα στην συζήτηση αυτών που την υπηρετούν ακόμα.
Είναι δύσκολο να πετάγεται κάποιος που έχει φύγει από ένα “στρατόπεδο” σαν πορδή και οι υπόλοιποι να πρέπει να τον ακούσουν και να του απαντήσουν κιόλας σαν να είναι κάτι σαν συναγωνιστής. Από την άλλη όμως έτσι που έχουν μπερδευτεί τα πράγματα γιατί να του στερηθεί το δικαίωμα να μιλάει; Εδώ μιλάει ο κάθε πικραμένος ο Καραμπελιάς δεν θα μιλήσει;
Ας δούμε όμως τι λέει το ερείπιο.
Καταρχάς επαναλαμβάνει το γνωστό πλαίσιο της γεωπολιτικής του ανάλυσης με την γνωστή πάλι συκοφαντική του επίθεση στους άλλους “εθνικιστές” και αριστερούς που μιλάνε για δραχμή. Θα του έλεγα πως το έχει κατεξευτελίσει το πράγμα. Τέτοια υπεράσπιση του ευρώ ούτε ο Σαμαράς δεν έχει κάνει. Αλήθεια βλέπονται καθόλου; Συγγνώμη που τον ρωτάω, αλλά ο ίδιος λέει κάπου αλλού πως μιλάει με διάφορους ΣΥΡΙΖΑίους, όπως τον Ρούντι αλλά και εκείνον τον “τρισκατάρατο” Νταβανέλο, που είναι “εθνομηδενιστής” και τροτσκιστής, γιατί να μην μιλάει και με τον Σαμαρά;
Παρεμβαλλόμενη ερώτηση: υπάρχει κάποιος πλην του Κ.Κ.Ε που να μην μιλάει παρασκηνιακά με ΣΥΡΙΖΑίους παράγοντες; Ρε Γιώργο Καραμπελιά, στο έχω πει: προσπαθεί ο Βυζαντινός να κρυφτεί και δεν τον αφήνει η ψαλμωδία της βυζαντινίλας καμαρίλας του. Μην ξεκαρφώνεσαι τόσο. Είναι κρίμα. Τι σου μάθανε στα Μοναστήρια και τις Εκκλησίες που πας να κάνεις τον εθνοσταυρό σου και να πεις τον πόνο σου; Έτσι μιλάμε φόρα παρτίδα και καίμε τους δικούς μας μέσα στο κράτος-κόμμα; Εντάξ, δεν είναι δικοί σου. Είναι παλιοί φίλοι από το κίνημα που λέτε και καμία κουβέντα να περνάει η ώρα. Αλλά κρίμα. Το κάνεις το παιχνίδι εύκολο.
Δεν έχει νοστιμάδα να είσαι και συ τόσο εύκολος.
Πάμε τώρα, πολλά παρεμβαλλόμενα είπαμε..
Τι είναι αυτά που λες ωρέ επ’ αφορμή της Ζωής;
Μέχρι και τον Καραμανλή-ή-Τάνκς θυμήθηκες πόσο μας έσωσε από τους χουνταίους και γι΄ αυτό μας έβαλε στην “Ευρώπη”.
Τέτοια ξεφτίλα ρε Γιώργο; Ποιος είσαι τέλος πάντων; Η φωνή του έθνους;
Μετά από τον κίνδυνο που φέρνει και καλά η έξοδος από το ευρώ και την €ένωση από την Τουρκιά θυμήθηκες τώρα τον εσωτερικό φασιστικό κίνδυνο; και μάλιστα δια της Ζωής;
Πόσα κιλά είσαι; Δέκα, είκοσι;; ένας τόνος;
Σα δεν ντρέπεσαι αποστάτη.
Εσύ που έχεις μπλέξει τα μπούτια σου με ό,τι μαύρο εθνο-θρησκευτικο-ειδές και έχεις γίνει ο αγαπημένος του κάθε εθνο-ακροδεξιού ανά την επικράτεια μιλάς για εκτροπικές δυνατότητες;
ΤΙ ΛΕ ΡΕ ΜΕΓΑΛΕ..
Επειδή είσαι έξυπνος και έχεις ένα γέρικο, πειραγμένο, αλλά πολύ κοφτερό μυαλό καταλαβαίνεις πως όντως υπάρχει βοναπαρτιστικός-φασιστικός κίνδυνος από παντού. Έχεις διαβάσει Μαρξ καλά. Όλα αυτά όμως που δείχνεις στους χάνους που δεν έχουν μελετήσει και στύψει το μυαλό τους όπως εσύ (ή έχουν μόνο διαβάσει) τα λές μαζί με θεμελιακά λαθεμένες και σκόπιμα στρεβλές κατευθύνσεις  που τους δίνεις. Δεν θα σταθώ στο παρόν-παρόν της κρίσης και των δυνατοτήτων μερικής ρήξης με την ευρωδύση.
Το ερώτημά μου προς εσένα, Κάουτσκι του επαναστατικού εθνικισμού, είναι το εξής (το οποίο το απευθύνω και στον δημοκράτη δεξιό και φίλο σου, εξαιρετικό στρατιωτικό Καλλεντερίδη):
Αν δεν γίνει τώρα η έξοδος δεν θα γίνει κάποτε;
Δεν θα υπάρξει κάποια στιγμή νομοτελειακά ρήξη στις σχέσεις “μας” με την δύση;
ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ, εσύ ειδικά, πως ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ.
Και τι λες;
Όχι τώρα, αλλά όταν θα είμαστε έτοιμοι.
Καταρχάς ποιοι “εμείς”; Αλλά ας μην σε βάλω σε μαρξιστικές ατραπούς, δεν είναι αυτός ο σκοπός μου. Ας παραμείνουμε στο επίπεδο της εθνικής στρατηγικής εις το οποίο θέλεις να έχεις και τον πρώτο λόγο (κακόμοιρε).
Πως μιλάς εσύ για προετοιμασία;
Ποια είναι αυτή η προετοιμασία;
Οι κατά φαντασίαν κοινότητες που ζητάς να φτιαχτούν σε κάποια επαρχία, υπό τας οδηγίας και το νομικό πλαίσιο της ευρωπαϊκής ένωσης, με το γνωστό παραμύθι των “κοινωνικών επιχειρήσεων”;
Θυμάμαι όταν ένας φίλος και συντοπίτης μου ΠΑΣΟΚος με πολιτική θέση με είχε αποσπάσει για λίγους μήνες στο Υπουργείο Εργασίας (έφυγα μόνος μου, αλλά δεν το μετάνιωσα γι’ αυτά που είδα και θάμαξα) ήταν ένας δικός σου στελέχαρος που κινούσε όλο αυτό το πρόγραμμα, με τίμιο άψογο τρόπο εις το οικονομικο-τεχνικό επίπεδο (για να μην παρεξηγούμεθα). ΤΟΝ ΜΙΣΟΥΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ. Και δεν τον μισούσε γιατί ήταν αντιγραφειοκράτης αλλά γιατί ήταν κώλος και βρακί με όλη την νέα δημοκρατία επί καραμνλάκου του ελάχιστου, και είχε και θέση (που δεν άφησε όπως εγώ). ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΙΣΟΥΣΕ γιατί ήταν αυταρχικός, προσβλητικός, ανταγωνιστικός, και ΠΟΛΥ ΔΕΞΙΟΣ για όλους και όχι μόνον για τους πασόκους, τους αριστερούς, ή όποιους άλλους. Τον μισούσαν και οι πέτρες, και πάνω από όλα και δεξιοί διευθυντές και εργαζόμενοι που είχαν λιώσει από την δουλειά και ήταν άψογοι ως τυπικοί παλαιοδεξιοί που δούλευαν και τηρούσαν με ανόητη μερικές φορές θρησκευτική ευλάβεια την ιεραρχία. Με τέτοια βισματοπρόσωπα (και άλλα που θυμάμαι από άλλα περιβάλλοντα) θα κάνεις και ριζοσπαστική πολιτική ρε τύπαρε των Εξαρχείωνε. Σου έφερα ένα παράδειγμα από τον άμεσο χώρο της πιάτσας για να καταλαβαινόμαστε και μεταξύ μας και να νιώσουν και οι άλλοι που το πας. Αλλού να τα πουλήσεις αυτά λοιπόν και όχι σε ταμάς. Να σου πω τι είσαι και τι θέλεις;
Ένα παρακολούθημα του έθνους-κράτους είσαι και θέλεις να παίξεις υψηλή εθνική πολιτική, και αυτήν νομίζεις, ερείπιο, ότι παίζεις.
Τώρα κουνάς το φόβητρο του Βοναπαρτισμού.
Και έχεις δίκιο γενικά. Όντως καταλαβαίνεις πως ο Βοναπαρτισμός, Περονισμός, και ό,τι άλλο θες έρχεται όσο ΕΣΕΙΣ ΟΛΟΙ είσαστε κρυμμένοι στις βυζαντινές τρύπες σας και φοβάστε για το ΜΑΓΑΖΑΚΙ σας.
Ας διαβάσουν οι αναγνώστες μας το νέο ξερατό σου και ας τα σκεφτούν όλα αυτά.
Ο Καραμπελιάς αντιφα αλά μαγκέν ρεαλιστίκ και με πανούση (όχι τζίμυ) μέσα.
Ρε δε…