Η Λεπέν διαβάζει Γκράμσι μέσω Μπενουά

αναδημοσίευση άποψη πολιτική

Ογδόντα δύο χρόνια μετά τον θάνατό του, ο Αντόνιο Γκράμσι είναι ο μεγάλος πρωταγωνιστής στην Ευρώπη της κρίσης σε μια απροσδόκητη σκηνή. Αναμενόμενο, ίσως, να τον επικαλούνται συστηματικά οι Ποδέμος και η μετα-μαρξίστρια φιλόσοφος της πολιτικής Σαντάλ Μουφ (ενέπνευσε μεγάλο μέρος της θεωρητικής υπόστασης των Ποδέμος), ή ο γνωστός Ιταλός ελληνιστής Λουτσάνο Κάνφορα, κυρίως όταν ενθυμείται την κρυφή διένεξή του με τον τότε ανερχόμενο σταλινισμό εντός του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας.

Παράδοξο, όμως, να ακούμε για τον Γκράμσι από το περιβάλλον της Μαρίν Λεπέν. Βεβαίως, οι αναφορές έχουν υποστεί και την απαραίτητη κατεργασία: αποσπάσματα αποκομμένα από το σύνολο του έργου του, ώστε κάποιες θεμελιώδεις έννοιες του συνιδρυτή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας να χάνουν την αρχική σημασία τους και να λειτουργούν υποστηρικτικά προς τις λαϊκίστικες ακροδεξιές πολιτικές του Εθνικού Μετώπου.

Το μεγαλύτερο μέρος της ευρωπαϊκής Δεξιάς, εδώ και δεκαετίες, ασπάστηκε το νεοφιλελευθερισμό. Ο γερμανικός εθνικοσοσιαλισμός και οι μορφές του Χίτλερ και του Μουσολίνι δεν συγκινούν παρά μόνον μια ισχνή μειοψηφία, ενώ η αναβίωση του ψυχροπολεμικού αντικομμουνισμού μόνον στην Ελλάδα χρησιμοποιείται ως εργαλείο στην πολιτική αντιπαράθεση.

Ο Γκράμσι προσφέρεται προς εκμετάλλευση. Υπήρξε μάρτυρας του φασισμού, δεν ταυτίστηκε ποτέ με τον σταλινισμό, προώθησε την κριτική θεώρηση του Μαρξ, έδωσε έμφαση στην εθνική ταυτότητα των λαών. Κυρίως, όμως, ελάχιστοι δεξιοί τον έχουν διαβάσει. Πολύ βολικό: Πόσοι από αυτούς θα αντιληφθούν ότι ακούν για κάποιον, ο οποίος εμφανίζεται να υποστηρίζει ακριβώς το αντίθετο από ό,τι έπραξε και έγραψε εν ζωή;

Δημήτρης Δεληολάνης | Διαβάστε όλο το άρθρο > SLpress.gr

Απάντηση