Παλούκι

status κοινωνία πολιτική

Ακούγοντας τον Ζαχαριάδη πριν από λίγο
να μιλάει για συνεργασίες μέσα σ αυτό το Δημοκρατικό Τόξο
που τόσο το καμαρώνουν.
πρώτα γέλασα μετά έκλαψα λίγο…
χαριτωμένα πάντα, χωρίς μύξες…

γιατί….

στην προσπάθεια του να κατανοήσει αυτή την πολίτικη πραγματικότητα
το μυαλό την οπτικοποιεί όχι τόσο σαν Τόξο αλλά ακριβώς και χωρίς καμιά παρερμηνεία ωσάν Παλούκι.
Και μάλιστα Παλούκι του μερακλή και μάστορα
του Βλαντ του Τσέπες
a.k.a.Ανασκολοπιστής ή Παλουκωτής ή Δράκουλας.

Βοεβόδας και παρεξηγημένος οραματιστής τότε
(λέρωνε πολύ και ήταν σπάταλος),
συγχωρεμένος και δικαιωμένος τώρα
από από τις μαγείρισσες της δημοκρατικής σούπας
έδωσε το τέλειο πολυεργαλείο στην εκλογική διαδικασία.

Ένα υπέροχο και φονικό, μέσα στην απλότητα του,
Παλούκι, με χαραγμένα τα κομματικά ποσοστά
και τους χρόνους παραμονής στην εξουσία,
και στην κορυφή καρφωμένος ο ψηφοφόρος,
χωρίς δυνατότητα διαφυγής
υποχρεωμένος να τον περάσουν όλοι
αργά…σταθερά…και με την σειρά…
αφαιμαζοντας τον, κι ανακαινίζοντας τον εσωτερικό του κόσμο
με όχι και τόσο πρακτικό και φενγκ σούι τρόπο,
μέχρι να του βγουν από το στόμα μαζί με την ψυχή του.

να κάτι τέτοια σκέφτομαι…
κι είναι και Δευτέρα…
και έρχονται και εκλογές
βαριέμαι και να μαγειρέψω….
πφφφφφ